• Adaptacja dziecka w przedszkolu.

        •  

          Adaptacja dziecka w przedszkolu
          " Z odrobiną sukcesu, zachęty, zaufania
          W środowisku sprzyjającym pracy
          Dziecko może dotrzeć do krańców świata"
          Celestyn Freinet


          Przedszkole to pierwsze ważne ogniwo w procesie edukacji. Trzylatek przekraczając
          po raz pierwszy próg placówki przedszkolnej rozpoczyna nowy etap w swoim
          rozwoju.
          Moment ten należy do najbardziej trudnych i znaczących w jego życiu.
          Dla wielu dzieci oznacza on pierwsze kontakty z dużą grupą rówieśników, rozstanie
          się z najbliższymi osobami, zaistnienie i funkcjonowanie w nowym środowisku.
          Moment przekroczenia przez dziecko 3- letnie progu przedszkola jest nadzwyczaj
          trudnym przeżyciem, dlatego konieczne jest wspieranie go przez rodzinę i
          nauczycieli. Z tego względu szczególną uwagę należy poświęcić procesowi
          przystosowania się dzieci do instytucji wychowania zbiorowego jaką jest przedszkole.
          Wyniki badań psychologicznych i pedagogicznych wskazują na to, iż jedną z
          przyczyn adaptacyjnych dzieci jest brak współpracy między rodziną a przedszkolem.
          Z badań wynika również, że dzieci wychowywane w sposób racjonalny mają mniej
          trudności w przystosowaniu się do przedszkola niż dzieci wychowywane w sposób
          liberalny lub nadopiekuńczy.
          Przedszkole jest pojmowane (szczególnie przez rodziców) jako środowisko
          edukacyjne stymulujące możliwości rozwojowe dziecka, zapewniające właściwe
          przygotowanie do podjęcia nauki szkolnej czyli osiągnięcia dojrzałości szkolnej.
          Przedszkole wspomaga rozwój indywidualny możliwości dziecka, tworząc korzystne
          warunki dla tego rozwoju. Jednakże przedszkole może zapewnić prawidłowy rozwój
          dziecka oraz zaspokoić najistotniejsze jego potrzeby tylko wtedy, gdy współdziała z
          rodziną.
          Rola dorosłego (rodzica i nauczyciela) w zaspokajaniu potrzeb dziecka (szczególnie
          potrzeby bezpieczeństwa, przynależności i kontaktu z innymi) jest doniosła.
          Jednocześnie obserwuje się, iż rodzice oddający swoje zwłaszcza 3- letnie dziecko
          do przedszkola przeżywają pewne obawy oraz są zaskoczeni wymaganiami wobec
          przyszłych przedszkolaków. Szczególnie trudne momenty przeżywają rodzice, gdy
          pojawią się pierwsze problemy z przystosowaniem do warunków i wymagań
          przedszkola. Często po prostu nie potrafią tych problemów rozwiązać i pomóc
          dziecku. Dlatego przedszkole jako profesjonalne środowisko wychowawcze, może
          udzielić rodzicom wsparcia, służyć radą i pomóc w rozwiązywaniu problemów z
          adaptacją oraz zapobiegać ich powstawaniu.
          Łagodny start w środowisko przedszkolne może m.in. zapewnić opanowanie
          umiejętności samoobsługowych. Poziom opanowania tych umiejętności ma wpływ na
          poczucie bezpieczeństwa i niezależności dziecka.
          Przedszkole oczekuje, iż dziecko 3- letnie powinno mieć opanowane następujące
          czynności samoobsługowe:
          • samodzielne jedzenie łyżką,
          • mycie rąk,
          • samodzielne korzystanie z toalety,
          • zdejmowanie i ubieranie podstawowych części garderoby,
          • rozpoznawanie swoich rzeczy,
          • czyszczenie nosa,
          • znajomość swojego imienia i nazwiska.
          Przeciętny rozwój dziecka umożliwia w pełni opanowanie tych umiejętności. Jednak
          dzieci przychodząc do przedszkola często różnią się pod względem dojrzałości
          przedszkolnej, co wynika z systemu wychowawczego w rodzinie.
          Strach, niepokój, lęk, tak można określić atmosferę jaką tworzy się kiedy, dziecko
          rozpoczyna swoją przedszkolna karierę. Od tej pory nie będzie już tak jak dawniej.
          Czas na zmiany. Pierwszy miesiąc w przedszkolu z pewnością nie będzie należeć do
          łatwych. Jednakże z czasem przy wsparciu rodziców, maluszek zacznie nowy
          przedszkolak zacznie odzyskiwać pewność siebie, a przedszkole przestanie być już
          złem koniecznym.
          To jak dziecko zniesie początkowy okres w przedszkolu zależy od wielu czynników.
          Każdy maluszek reaguje indywidualnie. Zdarzają się nawet takie, choć należą do
          rzadkości, które nie płaczą. W oczach dziecka przedszkole jest nowym, zupełnie
          nieznanym światem. Obce osoby, otoczenie, zabawki, sale, rytm dnia, zasady,
          normy. Wszystko toczy się inaczej niż w domu. Dziecko czuje się wyrwane ze
          znanego, bezpiecznego układu rodzinnego, gdzie często było najważniejsze,
          najukochańsze, najpiękniejsze, najcudowniejsze, najzdolniejsze- czyli po prostu
          nieustannie rozpieszczane. Ze świata, który kręci się wokół niego, przechodzi do
          rzeczywistości. Nie jest już naj...naj.... Jeśli nawet postawy wychowawcze rodziców
          były prawidłowe i maluch nie był „psuty” ich działaniami to i tak pójście do
          przedszkola jest momentem trudnym dla całej jego rodziny. Dziecko te nowa
          sytuacje odbiera jako zagrożenie.
          Wobec tego może reagować na nią w różny sposób:
          • płaczem- w ten sposób odreagowuje trudne emocje,
          • agresją- dziecko zachowuje się agresywnie w stosunku do innych,
          • wycofywaniem się- emocje nie znajdują ujścia, dziecko jest smutne,
          • pozorną akceptacją- dziecko w przedszkolu nie sprawia kłopotów, jego zachowanie
          nie budzi zastrzeżeń, za to w domu staje się nie do wytrzymania
          • zaburzeniami funkcjonowania organizmu- występują np. wymioty, bóle brzucha,
          biegunka, zaburzenia snu, moczenie nocne, jąkanie.
          Wszystkie podane reakcje należy konsultować ze specjalistami. W przypadku
          zaburzeń funkcjonowania należy rozważyć, czy dziecko jest gotowe do podjęcia
          edukacji przedszkolnej, czy też ją odroczyć. Zmasowane objawy psychosomatyczne
          są przesłanką do wycofania dziecka przynajmniej na jakiś czas z przedszkola. Może
          lepiej dać mu jeszcze rok odetchnąć, zaprowadzić do babci a potem spróbować
          ponownie. Psychika dzieci zmienia się bowiem nieustannie. Dużo lepiej debiut w
          przedszkolu znoszą czterolatki niż trzylatki
          Jednakże pamiętajmy że, można dziecko przygotować i uchronić przed takimi
          reakcjami. Ważne jest odpowiednie przygotowanie co leży w kwestii rodziców.
          Spróbujemy teraz odpowiedzieć na zasadnicze pytanie a mianowicie:
          Jak przygotować dziecko do przedszkola.
          1. Pozytywne myślenie o placówce, informowanie dziecka o tym, że w przedszkolu
          będzie spędzać czas w towarzystwie innych dzieci bez rodziców.
          Przed pójściem do przedszkola warto przekazać pociesze jak najwięcej informacji,
          żeby potem nie czuło się tak nieswojo w nowym miejscu.,zwłaszcza kiedy nie będzie
          już obok niego mamusi. Nie zaszkodzi jeszcze opowiedzieć o tym jak mama z tatą
          wspominają przedszkole
          2. Dziecko powinno bez pośpiechu rozpocząć swój dzień.
          Dobrze jest wstawać w miarę wcześnie, żeby nie śpieszyć się za bardzo. Dziecko
          powinno bez pośpiechu rozpocząć swój dzień. Trzeba pamiętać, że maluszki robią
          wszystko dużo wolniej niż dorośli. Poganianie malca powoduje, że jest jeszcze
          bardziej zestresowany i może gorzej znieść rozstanie z mamą.
          3. Przez pierwszy miesiąc odbieramy wcześniej dziecko z przedszkola.
          Można przez jakiś czas wcześniej odbierać maleństwo do domu i stopniowo
          przedłużać jego pobyt. W końcu kiedyś będzie się musiało przyzwyczaić do nowego
          miejsca.
          4. Dotrzymujemy słowa.
          Ważne jest, żeby dotrzymywać słowa. Jeżeli mama obieca dziecku, to powinna się
          tego trzymać. Debiutujący przedszkolak powinien być pewny, że może polegać na
          swoich rodzicach. W ten sposób zapewnia się mu poczucie bezpieczeństwa.
          5. Okazywanie spokoju, poczucia bezpieczeństwa podczas rozstania.
          Rozstanie z dzieckiem nie jest łatwe zarówno dla rodziców jak i samego malca.
          Trzeba jednak zachować „ zimną krew” i nie pozwolić sobie na to, żeby wspólnie z
          dzieckiem roztkliwiać się. Owszem dziecku należą się słowa otuchy, ale nie można
          pokazać, że to ciężkie przeżycie nie tylko dla niego. Część dzieci histeryzuje tylko
          przez chwilę, a kiedy mama czy tata będą już poza zasięgiem wzroku, nagle
          uspokajają się i zachowują się jakby nigdy nic.
          6. Stanowcze rozstanie.
          Dziecko nie może zobaczyć, że jego rodzice są przejęci, a nawet panikują. Da mu to
          podstawy do tego, żeby myśleć, że przedszkole to coś strasznego, skoro nawet
          rodzice są przejęci. Trzeba mówić stanowczo. Można uspokajać dziecko, ale nie za
          długo. Wystarczy powiedzieć parę słów otuchy. Jeśli to nie pomaga, to nie pozostaje
          nic innego jak z bólem serca wyjść z przedszkola i liczyć na to, że dziecko się
          uspokoi. Warto w tej sytuacji odrobinę zaufać paniom przedszkolankom. W końcu
          mają one już doświadczenie z plączącymi dziećmi. Są też odpowiednio
          wykwalifikowane i wiedza jak uspokoić beksę
          7. Danie dziecku do przedszkola np. zabawkę z domu.
          Dajemy pociesze jakąś rzecz, która będzie się kojarzyła z domem (maskotka z która
          zasypia)
          8. Wygodne ubranie dziecka.
          Warto ubierać pociechę tak, żeby nie miała ona większych problemów np. z zdjęciem
          spodenek w toalecie. Dobrze jest więc przynajmniej na początku założyć dziecku
          spodenki z gumką. Jeżeli zwłaszcza na początku dziecku zdarzy się przykra
          niespodzianka np. dziecko posiusia się, to potem będzie czuło jeszcze większą
          niechęć do przedszkola. Pakujemy maleństwu dodatkowe ubranie do przebrania.
          9. Czytanie dzieciom książeczek np. „ Wesołe przedszkole”- M. Kownackiej, Bajki
          terapeutyczne- M. Molickiej

          10. Zorganizowanie czasu na bycie z dzieckiem po odebraniu go z przedszkola.
          11. Odprowadzanie dziecka do przedszkola przez ojca.
          Gdyż więź emocjonalna z ojcem jest zwykle mniejsza niż z matką
          12. Ujednolicenie rytmu dnia w domu i przedszkolu.

          Oprac.:mgr Małgorzata Wąsowicz

    • Kontakty

      • Przedszkole Miejskie nr 15 w Jaworznie
      • przedszkole15@jaworzno.edu.pl
      • 327629237 327629238 237629239 fax e-PUAP /PM15Jaworzno/SkrytkaESP
      • Przedszkole Miejskie nr 15 w Jaworznie 43-600 Jaworzno, ul. Azot 16 Przedszkole pracuje od godziny 6:00 do 16:30 Kontakt z dyrektorem; od poniedziałku do piątku w godzinach od 8:00 do 15:00. Inne godziny kontaktu z dyrektorem w przypadku potrzeb rodzica po uzgodnieniu telefonicznym. Kontakt z nauczycielami grup - zgodnie z pracą na grupach, telefoniczny wg. potrzeb rodzica.
    • Logowanie